ਮੈਂ ਨੇਤਾ ਬਣਨ ਨਹੀਂ, ਸਮੱਸਿਆ ਸਮਝਣ ਆਇਆ ਹਾਂ

ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਪੋਸਟ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਚੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕੋਈ ਲਿਖਦਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਚੀਖ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਚੀਖ ਦਾ ਹੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਵਸਥਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ— ਜਿੱਥੇ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ, ਲਿਖਤ ਹੋਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਵਾਅਦੇ ਨਹੀਂ, ਰਿਕਾਰਡ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਕਰਾਂਗਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਸਮੱਸਿਆ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਦਰਜ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਹੱਲ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।